محض روحی سروقدی کافری جانانه ای

نور گیرد جمله عالم بر مثال کوه طور

گر بگویم بی حجاب از حال دل افسانه ای

شمع گویم یا نگاری دلبری جان پروری

پیش تختش پیرمردی پای کوبان مست وار

لیک او دریای علمی حاکمی فرزانه ای

دامن دانش گرفته زیر دندان ها ولیک