گر بگویم بی حجاب از حال دل افسانه ای

خرمن آتش گرفته صحن صحراهای عشق

گندم او آتشین و جان او پیمانه ای

نور گیرد جمله عالم بر مثال کوه طور

شمع گویم یا نگاری دلبری جان پروری

محض روحی سروقدی کافری جانانه ای

پیش تختش پیرمردی پای کوبان مست وار