ای تو شمع نه فلک کز نه فلک بگذشته ای

چونک تن از توست زنده چون ز تن پنهان شدی

از کمال غیرت حق وز جمال حسن خویش

ای شه مردان چنین از مرد و زن پنهان شدی

تا چه سر است اینک تو اندر لگن پنهان شدی

ای سهیلی کآفتاب از روی تو بیخود شده ست

خیر باشد خیر باشد کز یمن پنهان شدی