عقل را باشد از آن جان محو و ناپیداییی

در هر آن شهری که نوشروان عشقش حاکم است

شد به جان درباختن آن شهر حاتم طاییی

و اندر آن جانی که گردان شد پیاله عشق او

چون خیالش نیم شب در سینه آید می نگر

هر نواحی یوسفی و هر طرف حوراییی

در شکرریز لبش جان ها به هنگام وصال