این چه سر گفتی تو با دل ها که خصم جان شدند

وز چه هر روزی بودشان بر درت دربانیی

این چه جام است این که گردان کرده ای بر جان ها

آب حیوان است این یا آتشی روحانیی

این چه دادی درد را تا می کند درمانیی

روستایی را چه آموزید نور عشق تو

تا ز لوح غیب دادش هر دمی خط خوانیی