این چه دادی درد را تا می کند درمانیی

این چه جام است این که گردان کرده ای بر جان ها

آب حیوان است این یا آتشی روحانیی

این چه سر گفتی تو با دل ها که خصم جان شدند

روستایی را چه آموزید نور عشق تو

تا ز لوح غیب دادش هر دمی خط خوانیی

شمس تبریزی فروکن سر از این قصر بلند