نی تو بر دریای آتش بال و پر را سوختی

نی هزاران بار تو در زندگی خود مرده ای

نی هزاران بار اندر کوره های امتحان

درگدازیدی چو مس و همچو مس بفسرده ای

نی تو بر پشت فلک پاهای خود افشرده ای

چون از این ره هیچ گردی نیست بر نعلین تو

از ورای این همه تو چونک اهل پرده ای