کز درون بحر دانش صافیی نی درده ای

چون از این ره هیچ گردی نیست بر نعلین تو

از ورای این همه تو چونک اهل پرده ای

چشم بگشا سوی ما آخر جوابی بازگو

گفت جانم کز عنایت های مخدوم زمان

صدر شمس الدین تبریزی تو ره گم کرده ای

گر یکی غمزه رساند مر تو را ای سنگ دل