خورد این خاک که تشنه تر از آن ریگ سیاه است

خنک آن دم که سلامی کند آن نور بهاری

خنک آن دم که برآید به هوا ابر عنایت

تو از آن ابر به صحرا گهر لطف بباری

به تمام آب حیات و نکند هیچ غباری

دخل العشق علینا بکاوس و عقار

ظهر السکر علینا لحبیب متوار