به تمام آب حیات و نکند هیچ غباری

خنک آن دم که برآید به هوا ابر عنایت

تو از آن ابر به صحرا گهر لطف بباری

خورد این خاک که تشنه تر از آن ریگ سیاه است

دخل العشق علینا بکاوس و عقار

ظهر السکر علینا لحبیب متوار

سخنی موج همی زد که گهرها بفشاند