چو نه میری نه وزیری بن سبلت به چه مالی

بمشو همره مرغان که چنین بی پر و بالی

چو هیاهوی برآری و نبینند سپاهی

بشناسند همه کس که تو طبلی و دوالی

چو خلیفه پسری تو بنه آن طبل ز گردن