چه خوش است این صبوری چه کنم نمی گذاری

تو نفس نفس بر این دل هوسی دگر گماری

سر این خدای داند که مرا چه می دواند

تو چه دانی ای دل آخر تو بر این چه دست داری

به شکارگاه بنگر که زبون شدند شیران