تو کجا گریزی آخر که چنین زبون شکاری

سر این خدای داند که مرا چه می دواند

تو چه دانی ای دل آخر تو بر این چه دست داری

به شکارگاه بنگر که زبون شدند شیران

تو از او نمی گریزی تو بدو همی گریزی

غلطی غلط از آنی که میان این غباری

ز شه ار خبر نداری که همی کند شکارت