بنگر تو لحظه لحظه که شکار بی قراری

تو از او نمی گریزی تو بدو همی گریزی

غلطی غلط از آنی که میان این غباری

ز شه ار خبر نداری که همی کند شکارت

چو به ترس هر کسی را طرفی همی دواند

اگر او محیط نبود ز کجاست ترسگاری

ز کسی است ترس لابد که ز خود کسی نترسد