تو از آن ذوالجلالی تو ز پرتو خدایی

بسکل ز بی اصولان مشنو فریب غولان

که تو از شریف اصلی که تو از بلند جایی

تو به روح بی زوالی ز درونه باجمالی

تو هنوز ناپدیدی ز جمال خود چه دیدی

سحری چو آفتابی ز درون خود برآیی

تو چنین نهان دریغی که مهی به زیر میغی