رخ لاله برفروزان و رمان ز چشم نرگس

که گذاشت خاک خاکی و گذاشت خار خاری

صنما چه رنگ رنگی ز شراب لطف دنگی

بر شاه عذرت این بس که خوشی و خوش عذاری

که به چشم شوخ منگر به بتان به طبل خواری

چو نسیم شاخه ها را به نشاط اندرآرد

بوزد به دشت و صحرا دم نافه تتاری