بوزد به دشت و صحرا دم نافه تتاری

رخ لاله برفروزان و رمان ز چشم نرگس

که به چشم شوخ منگر به بتان به طبل خواری

چو نسیم شاخه ها را به نشاط اندرآرد

چو گذشت رنج و نقصان همه باغ گشت رقصان

که ز بعد عسر یسری بگشاد فضل باری

همه شاخه هاش رقصان همه گوشه هاش خندان