جهت تو کردم آن هم که تو لایق نثاری

چو بهشت جمله خوبان شب و روز پای کوبان

سر و آستین فشانان ز نشاط بی قراری

به بهار ابر گوید بدی ار نثار کردم

به بهار بنگر ای دل که قیامت است مطلق

بد و نیک بردمیده همه ساله هر چه کاری

که بهار گوید ای جان دم خود چو دانه ها دان