چو گشاد رازها را به بهار آشکارا

بد و نیک بردمیده همه ساله هر چه کاری

که بهار گوید ای جان دم خود چو دانه ها دان

بنشان تو دانه دم که عوض درخت آری

چه کنی بدین نهانی که تو نیک آشکاری