ز چه باغی تو که همچون گل تر می خندی

همچو گل ناف تو بر خنده بریده ست خدا

لیک امروز مها نوع دگر می خندی

باغ با جمله درختان ز خزان خشک شدند

تو چو ماهی و عدو سوی تو گر تیر کشد

چو مه از چرخ بر آن تیر و سپر می خندی

بوی مشکی تو که بر خنگ هوا می تازی