چو مه از چرخ بر آن تیر و سپر می خندی

باغ با جمله درختان ز خزان خشک شدند

ز چه باغی تو که همچون گل تر می خندی

تو چو ماهی و عدو سوی تو گر تیر کشد

بوی مشکی تو که بر خنگ هوا می تازی

آفتابی تو که بر قرص قمر می خندی

تو یقینی و عیان بر ظن و تقلید بخند