چشم غیرت ز حسد گوش شکر را کر کرد

آنک از چشمه او جوش کند دیده وری

گر شکر را خبری بودی از لذت عشق

آب گشتی ز خجالت ننمودی شکری

ترس از آن چشم که در گوش شکر ریخت کری

شیر گردون که همه شیردلان از تو برند

جگر و صف شکنی حمیت و استیزه گری