چونک تو جان جهانی تو جهان می لرزی

از دم و دمدمه آیینه دل تیره شود

جهت آینه بر آینه دان می لرزی

این جهان روز و شب از خوف و رجا لرزان است

چون قماشات تو اندر همه بازار که راست

سزدت گر جهت سود و زیان می لرزی

تا که نخجیر تو از بیم تو خود چون لرزد