جان شیرین تو در قبضه و در دست من است

هله تا ظن نبری کز کف من بگریزی

حیله کم کن نگذارم که به فن بگریزی

تن بی جان چه کند گر تو ز تن بگریزی

گر همه زهرم با خوی منت باید ساخت

پس تو پروانه نه ای گر ز لگن بگریزی