سر باز از کله و پاش از این کنده غمی است

نقد بستان تو چرا لاف ز آینده زنی

خیز کامروز همایون و خوش و فرخنده ست

خاصه که چشم بر آن چهره فرخنده زنی

برهد پاش اگر تیشه بر این کنده زنی

هله ای باز کله بازده و پر بگشا

وقت آن شد که بر آن دولت پاینده زنی