هر بتی رو به شمن کرده که تو آن منی

روی چون آتش از آن داد که دل ها سوزی

شکن زلف بدان داد که دل ها شکنی

دل ما بتکده ها نقش تو در وی شمنی

برمکن تو دل خود از من ازیرا به جفا

گر که قاف شود دل تو ز بیخش بکنی

در تک چاه زنخدان تو نادر آبی است