روی چون آتش از آن داد که دل ها سوزی

سرنگون زهره و مه را ز فلک درفکنی

حق تو را از جهت فتنه و شور آورده ست

فتنه و شور و قیامت نکنی پس چه کنی

شکن زلف بدان داد که دل ها شکنی

دل ما بتکده ها نقش تو در وی شمنی

هر بتی رو به شمن کرده که تو آن منی