فتنه و شور و قیامت نکنی پس چه کنی

گل چه باشد که اگر جانب گردون نگری

سرنگون زهره و مه را ز فلک درفکنی

حق تو را از جهت فتنه و شور آورده ست

روی چون آتش از آن داد که دل ها سوزی

شکن زلف بدان داد که دل ها شکنی

دل ما بتکده ها نقش تو در وی شمنی