سرنگون زهره و مه را ز فلک درفکنی

گلرخا سوی گلستان دو سه هفته بمرو

تا ز شرم تو نریزد گل سرخ چمنی

گل چه باشد که اگر جانب گردون نگری

حق تو را از جهت فتنه و شور آورده ست

فتنه و شور و قیامت نکنی پس چه کنی

روی چون آتش از آن داد که دل ها سوزی