ز پی خشم رهی ساعد و کف می خایی

بده ای کف تو را قاعده لطف افزایی

کف دریا چه کند خواجه بجز دریایی

چون تو خواهی که شکرخایی غلط اندازی

صنما مغلطه بگذار و مگو تا فردا

چون تویی پای علم نقد که را می پایی

ترشم گفتی و پیش شکر بی حد تو