ترشم گفتی و پیش شکر بی حد تو

ز پی خشم رهی ساعد و کف می خایی

صنما مغلطه بگذار و مگو تا فردا

چون تویی پای علم نقد که را می پایی

عسل و قند چه دارند بجز سرکایی

گر چه من روترشم لیک خم سرکه نیم

ور چه هر جا بروم لیک نیم هرجایی