گر چه من روترشم لیک خم سرکه نیم

چون تویی پای علم نقد که را می پایی

ترشم گفتی و پیش شکر بی حد تو

عسل و قند چه دارند بجز سرکایی

ور چه هر جا بروم لیک نیم هرجایی

گر تو خوبی و منم آینه روی خوشت

پیش رو دار مرا چونک جهان آرایی