همرهان پیش شدستند که را می پایی

می نماید که مگر دوش به خوابت دیدم

که من امروز ندارم به جهان گنجایی

ساربانا بمخوابان شتر این منزل نیست

هین خمش کن که ز دم آتش دل شعله زند

شعله دم می زند این دم تو چه می فرمایی

شمس تبریز چو در شمس فلک درتابد