که من امروز ندارم به جهان گنجایی

صورت عشق تویی صورت ما سایه تو

یک دمم زشت کنی باز توام آرایی

می نماید که مگر دوش به خوابت دیدم

ساربانا بمخوابان شتر این منزل نیست

همرهان پیش شدستند که را می پایی

هین خمش کن که ز دم آتش دل شعله زند