ای چشمش الله الله خود خفته می زدی ره

اکنون شگرف و زفتی کز غم نزار گشتی

هم گلشنش بدیدی صد گونه گل بچیدی

هم سنبلش بسودی هم لاله زار گشتی

اکنون نعوذبالله چون پرخمار گشتی

آنگه فقیر بودی بس خرقه ها ربودی

پس وای بر فقیران چون ذوالفقار گشتی