ای باغ خوش بپرور این نورسیدگان را

ای ابر چون نگریی کز یار خود بریدی

ای گل چمن بیارا می خند آشکارا

زیرا سه ماه پنهان در خار می دویدی

کاحوال آمدنشان از رعد می شنیدی

ای باد شاخه ها را در رقص اندرآور

بر یاد آن که روزی بر وصل می وزیدی