بشکفته است شوره تو غوره ای و غوره

خندان بمیر چون گل گر ز آنک ارجمندی

چون مو شده ست آن مه در خنده است و قهقه

چت کم شود که گه گه از خوی ماه رندی

آخر تو جان نداری تا چند مستمندی

با کان غم نشینی شادی چگونه بینی

از موش و موش خانه کی یافت کس بلندی