گفتم که خوش عذارا تو هست کن فنا را

این رنگ و نقش دام است مکر است و بی وفایی

چون جان جان ندارد می دانک آن ندارد

بس کس که جان سپارد در صورت فنایی

زر ساز مس ما را تو جان کیمیایی

تسلیم مس بباید تا کیمیا بیابد

تو گندمی ولیکن بیرون آسیایی