تبریز و شمس دین و دگرها بهانه هاست

زیرا ز دلبران زمینی رمیده ای

دانم که دیده ای تو بدین چشم یوسفی

تا تو ترنج و دست ز مستی بریده ای

کز وی دو کون را تو خطی درکشیده ای