آن جا که سم او است نه خشکی است و نه تری

این شهسوار عشق قطاریق می رود

حیران شدم ز جستن این اسب لاغری

از برق و آب و باد گذشته ست سم او

راهی که فکر نیز نیارد در او شدن

شیران شرزه را رود از دل دلاوری

چه شیر کآسمان و زمین زین ره مهیب