الحق شکار نازک و لاغر گرفته ای

جانی است بس لطیف و جهانی است بس ظریف

وین هر دو پرده را ز میان برگرفته ای

از جان و از جهان دل عاشق ربوده ای

ای آنک تو شکار چنین دام گشته ای

ملک هزار خسرو و سنجر گرفته ای

در عین کفر جوهر ایمان ربوده ای