جانی است بس لطیف و جهانی است بس ظریف

این چه قیامت است که از سر گرفته ای

ای خم خسروان که تو داروی هر غمی

رنجور نیستی تو چرا سر گرفته ای

وین هر دو پرده را ز میان برگرفته ای

از جان و از جهان دل عاشق ربوده ای

الحق شکار نازک و لاغر گرفته ای