ای دل فنا شدی تو در این عشق یا مگر

جویای شاه تا که همایی بدیده ای

ای چرخ راست گو که در این گردش آن چنان

خورشیدرو و ماه لقایی بدیده ای

در عین این فنا تو بقایی بدیده ای

هر گریه خنده جوید و امروز خنده ها

با چشم لابه گر که بکایی بدیده ای