هر گریه خنده جوید و امروز خنده ها

خورشیدرو و ماه لقایی بدیده ای

ای دل فنا شدی تو در این عشق یا مگر

در عین این فنا تو بقایی بدیده ای

با چشم لابه گر که بکایی بدیده ای

جان را وباست هجر تو سوزان آن لطف

مهلکتر از فراق وبایی بدیده ای