در خود همی بسوزد دارد علامتی

آن مه اگر برآید در روز رستخیز

برخیزد از میان قیامت قیامتی

زان رو که زهره نیست فلک را که دم زند

گر حسن حسن او است کجا عافیت کجا

با غمزه های آتش او کو سلامتی

هر دم دلم به عشق وی اندر حریصتر