دردم به شش جهت که تو دمساز هر ششی

ای صورت حقایق کل در چه پرده ای

سر برزن از میانه نی چون شکروشی

نه چشم گشته ای تو و ده گوش گشته جان

ای نای سربریده بگو سر بی زبان

خوش می چشان ز حلق از آن دم که می چشی

آتش فتاد در نی و عالم گرفت دود