سوگند می خورم به جمال و کمال او

اندر میان جمع چه جان است آن یکی

یک جان نخوانمش که جهان است آن یکی

کز چشم خویش هم پنهان است آن یکی

بر فرق خاک آب روان کرد عشق او

در باغ عشق سرو روان است آن یکی