ور نی چو عقل کلی جمله زبانیی

گویی به هر خیال که جان و جهان من

گر گم شدی خیال تو جان و جهانیی

بس کن که بند عقل شدست این زبان تو

بس کن که دانش ست که محجوب دانشست

دانستیی که شاهی کی ترجمانیی