ندهد بی روز تو روزن من روزنی

مرغ دلم می طپید هیچ سکونی نداشت

مسکن اصلیش دید یافت در او ساکنی

ندهد بی چشم تو چشم من آینگی

چشم منش چون بدید گفت که نور منی

جان منش چون بدید گفت که جان منی

صبر از آن صبر کرد شکر شکر تو دید