مرغ دلم می طپید هیچ سکونی نداشت

جان من از جان تو یابد صد ایمنی

آهن هستی من صیقل عشقش چو یافت

آینه کون شد رفت از او آهنی

مسکن اصلیش دید یافت در او ساکنی

ندهد بی چشم تو چشم من آینگی

ندهد بی روز تو روزن من روزنی